Vind

Drie minuten spreektijd voor Agus

5 juni 2015

"In mijn functie als financieel adviseur moet ik regelmatig onderzoeksresultaten en adviesrapporten presenteren aan de directie. Dat gaat niet altijd even soepel, ik praat vaak te snel of sla belangrijke zaken over. Mijn baas is daar niet tevreden over en heeft me een coachingstraject geadviseerd." Aan het woord is Agus (32), financieel-juridisch adviseur bij een grote verzekeraar. In heldere bewoordingen legt hij uit dat hij door z'n leiding¬gevende is gestuurd om z'n spreekvaardigheid te verbeteren.

"Tegenover de directie kan ik niet op mijn strepen gaan staan"

Agus maakt een zelfverzekerde indruk en zijn boodschap komt duidelijk over. Met zijn uitdrukkingsvaardigheid lijkt op het eerste gezicht niets mis. Ik ben dus benieuwd onder welke omstandigheden hij in de problemen raakt. Agus: "Bijvoorbeeld tijdens presentaties in het directieoverleg of bij vergaderingen van de branchevereniging. Vooraf krijg ik de opdracht in tien minuten een onderzoeksrapport toe te lichten. Maar ja, je weet hoe dat gaat. Dergelijke vergaderingen verlopen nooit volgens schema, dus in de praktijk vraagt een voorzitter dan of ik het in drie minuten ook kan. De complexiteit van de materie maakt het vaak simpelweg onmogelijk m'n verhaal zo ver in te korten. Dus ga ik steeds sneller praten en struikel over m'n woorden. Met als gevolg dat m'n boodschap niet uit de verf komt."

Daarmee is het probleem opeens een stuk duidelijker. Het gaat helemaal niet om spreekvaardigheid, maar om het stellen van grenzen. Waarom zou Agus zich in een vergadering immers laten afschepen met drie minuten spreektijd? Als ik hem daarmee confronteer reageert hij stellig: "Met de voltallige directie aan tafel kan ik écht niet op m'n strepen gaan staan. Dan wordt een flexibele opstelling en aanpassingsvermogen van me verwacht. Dat lijkt me duidelijk."
Ik snap goed wat Agus zegt en ben het toch ook niet met Agus eens en vraag waar zo'n vergadering hem aan herinnert. Dat brengt ons op zijn jeugd in een Indisch gezin waarin tegenspraak niet werd geduld. Zo nodig werden de regels met harde hand gehandhaafd, dus Agus liet het wel uit zijn hoofd zijn ouders tegen te spreken. Hij ziet de parallel en snapt waarom hij ook nu als vanzelf een ondergeschikte positie inneemt tegenover de directie. Begrijpelijk, maar in de huidige omstandigheden niet functioneel en ook niet nodig.

In een rollenspel laat ik Agus ervaren hoe hij tegenover leidinggevenden zijn punt kan maken. De oefening loopt soepel, maar Agus is nog niet overtuigd. "Leuk hoor, zo'n oefening, maar een echte vergadering is toch iets anders. Daarin zie ik mezelf echt niet op deze manier grenzen stellen." Ik druk hem op het hart dat één gesprek ook niet voldoende is om dat te leren. Nog steeds twijfelend, maar met het voornemen het toch te proberen gaat hij de deur uit. Een mooi begin, waarmee we in volgende gesprekken zeker verder kunnen!

nobco-logo2016a.jpg EMCC Master Practitioner Coach.png erkende-csr-coach-Rotterdam.jpg coachingmonitor-badge-b2.jpg logo-ecoach-level3.png logo-crkbo.png