Vind

Neemt Edwin zijn verantwoordelijkheid?

26 maart 2015

"Onlangs bracht een kennis me in contact met de regiomanager van een grote verzekeraar. Hij moet een reorganisatie doorvoeren en is op zoek naar iemand om dat proces intern te begeleiden. Een mooie kans om een grote opdracht te scoren. Maar toch weet ik het niet… Eigenlijk kan ik me niet vinden in de werkwijze van het bedrijf.” Aan het woord is Edwin (41), sinds twee jaar werkzaam als zelfstandig organisatieadviseur. Tot op heden heeft hij kleine organisaties begeleid bij ontwikkeltrajecten. Nu hij de kans krijgt zélf te groeien door een grote commerciële opdracht aan te nemen, aarzelt hij.

“Ik wil geen geld verdienen over de rug van anderen”

Op mijn verzoek licht Edwin de situatie verder toe. ”Het gaat om een omvangrijke opdracht waarmee ik in korte tijd een flinke omzet kan maken. Toch knaagt er iets. De gemakzuchtige wijze waarop het bedrijf personele wisselingen doorvoert, bevalt me helemaal niet. Eigenlijk moet ik voet bij stuk houden en weigeren daaraan mee te werken.” Het valt me direct op dat Edwin zichzelf ziet als een onbetekenend radertje in de grote machine van de verzekeraar. De werkwijze van het bedrijf bevalt hem niet, dus gaat hij iedere vorm van betrokkenheid uit de weg. Zo ontneemt hij zichzelf de kans om zijn onderneming te laten groeien. Als ik hem daarmee confronteer reageert hij fel: “Mijn principes zijn heel belangrijk voor me. En geld verdienen over de rug van anderen, dat vind ik echt niet kunnen.”  

Persoonlijke integriteit is een belangrijk thema voor Edwin, dus daar vraag ik stevig op door. Want hoe integer is het eigenlijk om de confrontatie met deze organisatie uit de weg te gaan? In plaats van je positie als adviseur te benutten om invloed uit te oefenen? Daarmee weet ik een snaar te raken. Op bedeesde toon vervolgt Edwin: “Tsja, zo kun je het natuurlijk ook zien. Onbewust vind ik het misschien wel een grote stap om zo’n commerciële opdracht aan te nemen. Wat moeten mijn vrienden en familie wel denken? Die zien me toch meer als kleine zelfstandige die op ideële grondslag werkt.”  Daarmee is in één klap duidelijk waar het écht om gaat. In feite gebruikt Edwin zijn persoonlijke integriteit als excuus om de stap naar een commerciële aanpak niet te hoeven maken.

Wanneer we doorpraten blijkt de situatie terug te leiden tot een oud gedragspatroon. In feite schikt Edwin zich al zijn hele leven naar de verwachtingen van anderen. Zijn uitdaging is bij zichzelf te blijven en zijn eigen keuzes te maken. Zeker geen makkelijke opgave, maar Edwin is uiteindelijk toch bereid ermee aan de slag te gaan. We spreken af dat hij de opdracht bij de verzekerings­maatschappij opnieuw in overweging neemt. Volgende week praten we verder, ik ben benieuwd of hij dan een knoop heeft doorgehakt!

nobco-logo2016a.jpg EMCC Master Practitioner Coach.png erkende-csr-coach-Rotterdam.jpg coachingmonitor-badge-b2.jpg logo-ecoach-level3.png logo-crkbo.png