Vind

Stapt Hans naar de Raad van Commissarissen?

26 mei 2015

Het vertrouwen is ernstig geschaad.

"Inmiddels werk ik vier jaar intensief samen met Frits. Onze manier van werken verschilt nogal, maar tot op heden vulden we elkaar daardoor juist goed aan. Wat er nu echter is gebeurd... het vertrouwen is ernstig geschaad en ik weet niet wat ik ermee aan moet." Aan het woord is Hans (52), als lid van het dagelijks bestuur van een middelgrote Brabantse zorginstelling onder meer belast met strategische beleidsvorming en huisvesting. Hij komt over als een intelligente persoonlijkheid met een groot empathisch vermogen.

"Frits is een enigszins dominante collega die soms nogal impulsief handelt. Ikzelf ben veel bedachtzamer en geef de voorkeur aan een planmatige aanpak. Dankzij een strakke verdeling van de portefeuilles konden we altijd prima samenwerken. Enkele weken terug bleek echter dat hij één van onze samenwerkingspartners vergaande toezeggingen heeft gedaan over toekomstige huisvesting. Een onverantwoorde beslissing, met verstrekkende financiële gevolgen. Hij had zich nooit op deze manier in mijn portefeuille mogen mengen, het vertrouwen is ernstig geschaad. En het vervelende is: het gaat om mijn portefeuille, dus ík ben verantwoordelijk voor de consequenties."

Hans is letterlijk ziek van het gebeurde en houdt zichzelf met slaaptabletten en aspirines op de been. Op mijn vraag wat er nu moet gebeuren, krijg ik een verward antwoord: "Tja, een dergelijke integriteitskwestie moet zonder meer bij de Raad van Commissarissen aangekaart worden. Maar ja, we hebben de afgelopen jaren goed samengewerkt en moeten bovendien nog twee jaar door. Als ik achter zijn rug naar de RvC stap, zet ik het conflict nog verder op scherp. Maar als ik eis dat hij zélf naar de RvC gaat, geef ik de controle volledig uit handen. Ach, misschien moet ik maar gewoon wachten op de reguliere beoordelingsronde, die is al over drie maanden."

Er is duidelijk sprake van een patstelling. De enig denkbare optie in de situatie van Hans is de RvC te informeren; een stap die echter niet zonder consequenties blijft. De collegialiteit die Hans zo kenmerkt, staat hem daarbij in de weg. Want wat er ook is gebeurd, hij wil Frits niet openlijk aanvallen. Dus blijft hij veilig in het grijze midden zitten en springt van het ene bezwaar naar het andere. Om beweging te creëren vraag ik Hans of de verschillende opties wellicht te combineren zijn. Na een lange stilte gaat er opeens een lampje branden. "Ik maak een afspraak bij de RvC en nodig Frits uit mee te gaan. Is dat iets?" Dat lijkt me een prima aanpak. Hans houdt zo immers het heft in handen én speelt open kaart richting Frits. Opgelucht gaat hij de deur uit. De stap die hij moet zetten valt hem zwaar, maar hij heeft een besluit genomen. Ik ben benieuwd hoe het hem zal vergaan!

nobco-logo2016a.jpg EMCC Master Practitioner Coach.png erkende-csr-coach-Rotterdam.jpg coachingmonitor-badge-b2.jpg logo-ecoach-level3.png logo-crkbo.png icf-logo.png