Vind

Tunnelvisie op weg naar de top

10 maart 2015

Talent management in eigen loopbaan

 “Ik ben opgegroeid met muziek en al heel jong wilde ik niets liever dan aan het conservatorium studeren. Carrière maken als harpiste, dat is de afgelopen jaren mijn belangrijkste drijfveer geweest. Voor die droom zette ik alles aan de kant. Maar de laatste tijd kan ik het steeds moeilijker opbrengen. Ik slaap slecht en kan me maar moeilijk concentreren tijdens de les.” Aan het woord is Daniëlle (21), een talentvolle conservatorium­studente met een mooie carrière in het vooruitzicht.

Over haar passie voor muziek vertelt Daniëlle stralend: “Ik was vijf toen ik mijn eerste harples kreeg. Fantastisch vond ik dat glimmende instrument met z’n warme klank. Al snel stond mijn leven volledig in het teken van muziek. En wilde ik nog maar één ding: het beste uit mezelf halen en schitteren op het concertpodium.”  Dan verdwijnt de glans langzaam van Daniëlle’s gezicht. “Momenteel heb ik les van een beroemde Amerikaanse docent, die maximale discipline eist. Acht uur per dag studeren is wel het minimum. Vroeger deed ik dat met plezier, maar nu… er is toch meer in het leven dan muziek alleen? De tunnelvisie die dit leven vraagt, staat me steeds meer tegen.”

“Er is toch meer in het leven dan muziek alleen?”

Zo gaat het gesprek op en neer. Wanneer haar passie de overhand heeft, schetst Daniëlle een sprookjeswereld vol glans en magie. Maar zodra het hier en nu ter sprake komt, wordt haar toon bedrukt. Op mijn vraag of ze wel eens een alternatieve loopbaan in de muziek heeft overwogen, blijft het stil. Misschien kan ze harpdocent worden? Muziektherapeute, orkestlid, componist…?  “Hmm… nooit aan gedacht. Het concertpodium lijkt me fantastisch, maar misschien zijn er wel alternatieven denkbaar.” Als ik voorstel dat eens met haar docent te bespreken, volgt een diepe zucht. “Pfff… je weet niet wat voor beroemdheid hij is. Ik hoor hem nu al mopperen dat ik mijn talent niet moet verkwanselen.” Toch wint haar verlangen om het probleem te bespreken het van haar ontzag voor de docent. En met het voornemen het gesprek aan te gaan, vertrekt ze.

Twee weken later oogt Daniëlle een stuk meer ontspannen. “Het gaat veel beter nu. Maar eh… m’n docent heb ik eh… niet gesproken,” bekent ze stotterend.  “Ik realiseerde me na ons gesprek dat ik enorme oogkleppen op heb gehad. En heb alle alternatieve loopbaan­mogelijkheden op een rijtje gezet. Dat zijn er veel! Daardoor komt het plezier in de muziek weer helemaal terug. Voorlopig ga ik gewoon door met mijn opleiding. Maar ik wil wel graag bespreken welke alternatieven bij me passen. Zodat plan B klaarligt als de weg naar het concertpodium me toch te zwaar valt.” Blij verrast over dit onvoorziene resultaat praat ik verder met Daniëlle. Plan B is inmiddels bijna klaar, maar ik denk niet dat ze het ooit nodig zal hebben. 

nobco-logo2016a.jpg EMCC Master Practitioner Coach.png erkende-csr-coach-Rotterdam.jpg coachingmonitor-badge-b2.jpg logo-ecoach-level3.png logo-crkbo.png