Vind

Wendy begraaft de strijdbijl

22 september 2014

“Logisch toch, dat ik daar boos om word?”

“Ik werk nu al vijf jaar bij dit bedrijf en nog steeds moet ik collega’s erop wijzen dat ze zich aan de interne procedures moeten houden. Zelfs heel eenvoudige afspraken komen ze niet na, daar heb ik zo langzamerhand schoon genoeg van. We hebben steeds vaker fikse ruzie, maar ze maken het er écht zelf naar.” Wendy (38) werkt als kwaliteits­manager bij een middelgrote leverancier van medische apparatuur en software. Een verantwoordelijke baan, waarbij ze erop moet toezien dat het bedrijf voldoet aan de hoge kwaliteitseisen van certificerende instanties. In de felle toon waarop ze haar verhaal doet, klinkt een flinke dosis strijdlust en agressie door.  

Het verhaal van Wendy herinnert me aan het begin van m’n eigen carrière, toen ik me ook regelmatig afvroeg waarom schijnbaar eenvoudige afspraken zoveel weerstand opriepen. Terugdenkend aan die tijd vraag ik of ze niet moe wordt van het voortdurende gevecht met collega’s. Fel begint ze: “Moe? Ja natuurlijk, maar het is toch logisch dat ik boos word als…” Dan valt het stil en ik zie haar gezicht veranderen. Op veel rustiger toon vervolgt ze: “Ik vind het dodelijk vermoeiend, ik zou alleen niet weten hoe het anders kan. In mijn functie zijn procedures nu eenmaal heel belangrijk, maar iedereen heeft er een hekel aan.”

In voorzichtige bewoordingen wijs ik Wendy op de aanvallende, bijna agressieve toon waarop ze haar verhaal doet. Wellicht is niet de inhoud van de boodschap, maar de manier waarop ze die overbrengt het werkelijke probleem. Ze sputtert wat tegen, maar is toch bereid deze mogelijkheid te onderzoeken. Al snel concluderen we dat de oorsprong van haar gedrag in haar jeugd ligt, waarin ze vaak zonder aanleiding werd afgewezen. Door zich agressief op te stellen, maakt ze een nieuwe afwijzing verklaarbaar en begrijpelijk. En met haar goede intenties rechtvaardigt ze haar gedrag voor zichzelf. Een patroon dat zekerheid en houvast biedt, maar op de lange termijn niet constructief is.

Gedurende het gesprek maakt de aanvankelijke weerstand van Wendy langzaam plaats voor een opener houding. Het lucht haar zichtbaar op dat haar vermoeidheid eindelijk onderkend wordt. Bij het afscheid geef ik haar de opdracht mee een energiebalans bij te houden van haar interactie met collega’s. Wat levert haar huidige gedrag op en wat kost het? Dat geeft een goede basis om in een volgend gesprek te bekijken welke alternatieven er zijn.

nobco-logo2016a.jpg EMCC Master Practitioner Coach.png erkende-csr-coach-Rotterdam.jpg coachingmonitor-badge-b2.jpg logo-ecoach-level3.png logo-crkbo.png